augustus 29, 2007 bij 4:08 pm (Uncategorized)
Je was daar al een tijdje. Op de achtergrond. Maar ik had je niet opgemerkt. Jij zat daar gewoon en wachtte geduldig tot ik je zou zien. Toen dat niet gebeurde, kwam je dichterbij. Stond vlak voor me wild te zwaaien en te springen. Ik zag het niet. Je danste rond me heen en bleef dansen. En ik zag je niet. Je schreeuwde in mijn oor dat ik moest kijken. Ik hoorde je niet. Je plukte handenvol bloemen en bracht ze, en strooide ze om me heen. Ik merkte het niet. Je koos de prachtigste gedichten uit, en je las me de mooiste verhalen voor. Ik luisterde niet. Je nam mijn handen vast -omdat je weet dat ik daar het meest van houd- heel voorzichtig en je haakte je vingers in de mijne. Ik voelde het niet.
Toen gaf je het op, en je ging.
En ik stond daar en zag je gaan.
5 Reacties
augustus 21, 2007 bij 8:13 pm (Uncategorized)
is wel een coole naam,
vind ik
7 Reacties
augustus 15, 2007 bij 3:26 pm (Uncategorized)
Het mooiste vond hij haar als ze huilde.
Hoe haar ogen dan groot werden en zich vulden met tranen. En hoe die geluidloos over haar wangen rolden, en langs haar kin op haar jurk drupten. Haar onderlip die heel zacht begon te trillen. Hoe, als ze dan traag knipperde, haar wimpers schitterden van de tranen en hoe haar ogen zo mooi gingen glanzen.
En hij had geluk, ze huilde vaak.
2 Reacties
augustus 8, 2007 bij 8:00 pm (Uncategorized)
Ik wil in mijn blootje in een boom gaan zitten
en daar schreeuwen dat ik het allemaal beu ben
dat ik iedereen zo kotsbeu ben
in mijn blootje met enkel mijn flashygroene dranouterpet op
en schreeuwen naar iedereen die voorbijkomt
dat ik te veel verwachtingen heb
te hoge eisen
en veel te veel teleurstellingen
dat ik veel te veel droom
te veel fantaseer en hoop
en dat te weinig ervan realiteit is
dat hier geen plaats is voor mensen zoals ik
en verdorie dat ik dat zo beu ben
dat jullie maar plaats moeten maken
dat jullie mij belachelijk vinden dat ik zoveel droom
maar dat ik niet anders kan
dat ik leef van die fantasieën
en dat jullie mij die nog eens proberen te ontnemen
dat het niet moeilijk is
en dat jullie het toch maar niet willen begrijpen
en dan verwonderd zijn als ik schop en sla om me heen
en dat jij daar zo niet moet kijken
of je nog nooit eerder een bloot meisje in een boom zag
met pet
sukkel
dat je verdorie gewoon van me moet houden
6 Reacties
augustus 6, 2007 bij 11:47 am (Uncategorized)
Ze zit op het randje van de bank. Trillende benen en handen die onophoudelijk bewegen. Rusteloos heen en weer over haar dijen. Ook haar hoofd maakt schokkende bewegingen, zij het veel minder opvallend. Ze kijkt naar de grond en haar lange rode krullen bedekken haar gezicht. Rusteloze vogel. Op de grond drupt een traan, en nog één en nog één …Gesmoord gesnik vanachter haar gordijn van haren.
Daar zijn Mensen, jonge Mensen. Ze zien haar. Een zottin zeggen ze zottinnen moeten dood net als bejaarden en handi’s. Ze roepen rosse zottin zottin wat zit je daar toch ga weg je verstoort ons uitzicht. Wij willen enkel Schoonheid. (Hun Schoonheid: superslanke meisjes met lege ogen en irritante stemmen en gladde lichamen en navelpiercings liefst zo oppervlakkig mogelijk zodat ze hen optimaal kunnen gebruiken en er mee doen wat ze willen tot ze op zullen zijn en dan) Schoonheid willen wij lelijke zottin. Ze tieren in haar oren. Nu beweegt ze niet meer, stokstijf zit ze daar op dat randje. Het haar op haar armen staat rechtop. Ze kijkt nog steeds niet op. Een Mens haalt een mes boven. Ze durft ons niet aan te kijken omdat ze zo vreselijk lelijk is. Maar we kunnen haar helpen. Misschien schatje moet je eerst even mooi kaal worden zoals wij. De Mens rukt aan haar haar en snijdt een lok af. Stilte. De Mensen kicken op reacties, op háár reactie. Ze moet schreeuwen, huilen en smeken. Dat doet ze niet. Heel langzaam kijkt ze op. Ogen als gloeiende kolen. Koortsig, wanhopig, rusteloos. Blinde angst. Nog even flakkeren ze op. En dan doven ze uit. Ogen die niets meer zien. Als twee gaten. Ze zegt niets. Staart hen aan. Ze is mooi geweest. Fijne trekken op haar gezicht. Een klein spits neusje. En grote ogen die ooit levendig gestraald moeten hebben. Ogen waar nu alle leven uit verdwenen is. Als de Mens het mes aan haar keel zet, geeft ze geen krimp. Ze doet geen moeite meer om zichzelf te redden. Ze leefde al maanden niet meer. Was alleen nog niet dood. Ze krijgt nu haar final touch.
2 Reacties