dit is S/Zoet

Twee kinderen zijn in de winkel aan het dollen, het ene kind zegt tegen het andere: pas op voor die mevrouw. Ik maar kijken waar die mevrouw is. Ontdek dat ik daar eigenlijk redelijk alleen sta. Ze hadden het toch toevallig niet over mij?

shit

hoe je meer dan een jaar zonder voortanden rondliep en dat je bang was dat ze nooit zouden komen, en toen ze uiteindelijk kwamen het nog eens zo’n joekels bleken te zijn

dat mama en papa je op een zwoele zomeravond vonden in bed, slapend met bikini, zonnebril en kleurrijke paraplu

hoe iedereen een groeischeut kreeg en jij vol spanning op die van jou wachtte tot je mama voorzichtig vertelde dat sommige mensen nooit echt groot worden

dat ze een keer lachten op school omdat je altijd kleren droeg die je mama zelf gemaakt had

dat je met je haar in de prikkeldraad bleef hangen en nog weken daarna hoofdpijn had van de elektrische schokken die door je hoofd waren gegaan, en hoe je het nooit aan je mama vertelde omdat je helemaal niet in de wei mocht komen

je eerste beha die helemaal nog niet nodig was, maar je was toch zo trots

dat je verliefd was op drie jongens tegelijk

hoe je uren in je raam kon zitten kijken als het onweerde omdat het je zo ontzettend fascineerde

dat je zo’n vrolijk kind was dat altijd honderduit vertelde over alles en je ook ontzettend koppig en baasachtig kon zijn

dat je enkele jaren later een vreselijke puber werd en dat je vaak zo verschrikkelijk ongelukkig was

je allereerste kus

hoe je afscheidsbrieven schreef naar al je vrienden omdat je het gevoel had dat je niet lang meer zou leven en je wou het zekere voor het onzekere nemen

dat je zo genoot van de aandacht van jongens en hoe naïef je toen nog was

hoe je voor het eerst in je leven stapelverliefd werd en zeker was dat hij de ware was, hoe je twee jaar lang verliefd bleef en hij je hoop bleef geven tot hij plots een vriendin had en hoe je wereld toen instortte

dat je op kot moest, helemaal alleen in die grote stad waar je nooit eerder geweest was en waar je niemand kende

hoe je verliefd werd op die stad en ook op de jongen met de verlegen glimlach en wat voor een fijne tijd jullie samen hadden

hoe kwaad je was op de hele stomme wereld toen het toch niet bleek te werken met de jongen met de verlegen glimlach en hoe verdrietig je ook was

dat je je haar veel te kort en een beetje scheef liet knippen en zwart kleuren door die lieve vrienden van je omdat je nog steeds kwaad was

waar jullie elkaar voor het eerst ontmoetten en hoe blij hij je maakte

hoe je bloosde van blijdschap toen hij je overstelpte met zijn lieve mailtjes en telefoontjes

wat je voelde toen hij je hand kuste vlak voor je op de trein stapte

wat je zei toen jullie elkaar voor het eerst zoenden

vergeet het niet