dit is S/Zoet

hij blies zacht en sloeg hard
wilde zo graag dat ze begreep
hij sleurde en fluisterde bij het raam
kijk dan
en luister:

hij leerde haar Rode Wijn
de laatste keer schreeuwde zij: nog dagen
hij wist het antwoord niet

zij sjokte want haar rugzak was te zwaar
een narcis door het bandje geschoven
op weg naar Emmaus

Eva-Lianne

ik heb geen woorden
enkel tranen

in deze storm zal de bliksem inslaan
en alles zwart geblakerd achterlaten
u moet mijn gedachten afleiden:

als u me ziet
schreeuwt dan en houdt uw mond open
dan zal ik eruit halen wat u dwars zit

zet uw hoed op als u voorbij wandelt
bij wijze van groet
(zodat ik de gaten in uw hoofd niet zie)

en als u huilt
doet het dan met veel tranen
alsof het niet echt is

weet je nog dat we die nacht naar de zee trokken? wij, twee impulsieve zielen en een auto. het was al laat en de zee was ver weg, maar waarom zouden we niet gaan? de wereld was van ons en wij waren vrij om te gaan en te staan waar wij wilden. en we wilden zee

op het strand deden we onze schoenen uit en wandelden het water in. ik schreeuwde het uit omdat het water zo koud was. jij stond al een paar meter verder in het water en lachte dat ik een mietje was. ik hield het niet lang vol en stond al snel weer op het strand om mijn ondertussen blauwe klompjes van voeten vol zand terug in mijn kousen te wurmen, terwijl jij het veel langer volhield en in je eentje stond te genieten van de golven die over je voeten rolden

het was na middernacht en stikdonker,wat verder op het strand zagen we een lichtje.we verzonnen wie het zou kunnen zijn, en waarom die persoon daar liep in het holst van de nacht met een lichtje, later bleken het twee personen te zijn, twee mensen met een lichtje. geliefden. ze waren daar, ik wist het, omdat ’s nachts liefhebben eenvoudiger is dan overdag.

ik schreeuwde dat we toertjes moesten draaien, omdat dat nu eenmaal hoort op het strand. jij had dat nog nooit eerder gedaan, en keek hoe ik rondsprong, met mijn armen wijd uitgestrekt. je begon mee te doen en vond het heerlijk. je kinderlijk enthousiasme toen je stilstond en zag dat de wereld rond je draaide. je gilde dat dit zó geweldig was. ik hikte van het lachen toen ik deze onschuldige verwondering bij een volwassen man zag. je kreeg er maar geen genoeg van en we sprongen rond als gekken, midden in de nacht op het strand. we botsten tegen elkaar op en vielen languit in het zand. ik verzon dat als de wereld zo draaide de zee plots boven ons moest hangen, en dan naar beneden zou storten. een gevoel van eindeloosheid overviel me, daar aan het water.

pas in de vroege ochtend reden we terug en kwamen aan in die grote stad. lege straten en de slappe lach. ik fietste even later naar mijn kot met zand in oren, haren, onderbroek. het gevoel zinderde na in mijn hart. – ik heb me niet meer zo vrij gevoeld sinds die nacht geloof ik. – ik proef het nog een beetje in dit lied.

het lijkt zo lang geleden

“Kijk naar buiten vriend, de wereld draait en draait. We jagen allemaal op iets, dat niet bestaat. Laat ons doen alsof er niemand op ons wacht. Laat ons reizen door de tijd, naar dat wat was.”