dit is S/Zoet

Elke dag vertel je ‘t haar,
als het moet over de telefoon.

Dat houd je vol, al twintig jaar:
Liefste, ge zijt zo schoon

Als ze de prei in stukjes snijdt
of zit te lezen in het bad

als je op zondag met haar vrijt
Ge zijt zo schoon, mijn schat

Nu kijk je naar haar mager lijf
en haar lege, dode ogen

Je staat recht, buigt een beetje stijf
en zegt: ‘k Heb al die tijd gelogen.

Gij waart nu echt een lelijk wijf.

Ik heb het afgelopen jaar vaak tevergeefs geprobeerd. Te schrijven wat je allemaal was. Wat je betekende voor me. Het was zoveel, het is nog steeds zoveel. Ik koester de leegte. Jouw leegte. Ik wil die nooit vullen. Het is jouw plaats en jouw leegte. Jouw niet-zijn zorgt net dat je er wel bent en zal blijven. Altijd.

Ik vond dit gedicht en het past zo mooi.
Ik mis je heel erg.

Zie je ik hou van je

Zie je ik hou van je,
ik vin je zoo lief en zoo licht –
je oogen zijn zoo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
en je oogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

Zie je ik wou graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
ik hou zoo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.

Herman Gorter