Nu ik koffie slurp in plaats van thee ben jij mijn lief geworden. We lagen samen in het hoge gras en het klopte en je hart ook: ik voelde dat en warmte in mijn buik. Ik vraag om herfst en winter omdat ik met jou de winter wil zien zoals ik ze al één keer zag. Daar zal plaats zijn voor een ons dat deze keer de winter wel zal overleven omdat het sterker is. Jij glundert niet alleen met je ogen maar met je hele lichaam. Ik kijk hoe jij glundert en duw daarna mijn gezicht tegen jouw gezicht tot het bijna pijn doet. We moeten niet samen wegvluchten zoals vroeger maar mogen nu ook gewoon blijven. Ik heb genoeg gesparteld en word nu liever stil op het ritme van je ademhaling. Je weet het niet maar je wiegt me en ik ben niet meer bang.
En ik kan geen mooie droevige zinnen meer vormen want ik glimlach zoveel.
